سلامممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم
بازم اومدم خوفيد چه خبرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
+ نوشته شده در پنجشنبه 6 تیر1387ساعت 0:37 توسط زينب
|
محرم ماه حسین
«ماه مهربون»
از همون روزی که قلبم ، با نگاهت آشنا شد
خواب من به رنگ چشمات، زندگیم کرب و بلا شد
به خدا یه تا ر موتم به همه دنیا نمی دم
اونجا که عشق تو باشه من به هیشکی بال نمی دم
دو تا چشمام، نزر چشمات، نزر دستای ابوالفضل
چشم آدم به فدای چشم زیبای ابوالفضل
اونجایی که تو قشنگی، زشتیم به من میادش
من یه زشتم تا قشنگیت بیش از این به چشم بیادش
هرجایی من کم آوردم، تو واسه من کم نذاشتی
روزای سر یه هوایی، تو هوای منو داشتی
دل کوچیکمو بردار، اونو با خودت نگه دار
تو که ماه مهربونی، منو از خونت نرونی...
فرا رسیدن ایام سوگواری سید و سالار شهیدان بر همگان تسلیت باد
+ نوشته شده در سه شنبه 25 دی1386ساعت 0:47 توسط زينب
|
لبخند زدی و اسمان ابی شد
شبهای قشنگ مهر مهتابی شد
پروانه پس از تولد زیبایت
تا اخر عمر غرق بی تابی شد
سلامتيت آرامش وجودم
دعاهايت اميد زندگيم 
+ نوشته شده در یکشنبه 23 دی1386ساعت 1:44 توسط زينب
|
دوستت دارم مهربونم
همیشه دوستت دارم
ای سر چشمه ی محبت
ای عشق واقعی
چگونه ستایشت کنم در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است
چگونه ببوسمت وقتی که عشقت در وجودم جاری میشود
بگزار نامت را تکرار کنم نامت زیباست دلنشین است
چه داشته ای که اینگونه مرا تلسم کرده ای
من اینگونه نبودم تو عشق را با من آشنا کردی
تو هوای دلم را با طراوت کردی
زمانی که با تو هستم به آسمان به بیکران برواز میکنم
پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را نمیدانم
+ نوشته شده در جمعه 21 دی1386ساعت 2:30 توسط زينب
|
معجزه
|
جمعه سی ام شهریور 1386-0:35 -قطره ای از باران | |
|
پرسیدم این همه حرف است معجزه کو معجزه؟ ندا رسید ازآسمان یافت کن چیزی در جهان به غیر ار معجزه اعضای همه وجودت مگه معجزه نیست؟ روح و جسم و تار و پودت مگه معجزه نیست؟ پیدایش آفرینش مگه معجزه نیست؟ بیدار شو بیدار شو ای مانده در خواب هوشیار شو هوشیار شو ای گوهر ناب یارب ز سر لطف و کرامت نظرم کن من شاخه بی برگ و برم باربرم کن یارب بنشان بر دل من نور حقیقت وظلمت جهلم برهان سحرم کن دانم سلطان جهانی هر لحظه که غافل شوم از تو.خبرم کن |
+ نوشته شده در شنبه 3 آذر1386ساعت 1:28 توسط زينب
|
دو قلب
آدمی دو قلب دارد ...
قلبي كه از بودن آن باخبر است و قلبي كه از حضورش بيخبر.
قلبي كه از آن باخبر است، همان قلبي است كه در سينه ميتپد.
همان كه گاهي ميشكند؛
گاهي ميگيرد و گاهي ميسوزد
گاهي سنگ ميشود و سخت و سياه
و گاهي هم از دست ميرود ...
با اين دل است كه عاشق ميشويم
با اين دل است كه نفرين ميكنيم
و گاهي وقتها هم كينه ميورزيم ...
اما قلب ديگري هم هست؛ قلبي كه از بودنش بيخبريم.
اين قلب اما در سينه، جا نميشود
و به جاي اين كه بتپد، ... ميوزد و ميبارد و ميگيرد و ميتابد
اين قلب نه ميشكند و نه ميسوزد و نه ميگيرد.
سياه و سنگ هم نميشود
از دست هم نميرود
زلال است و جاري
مثل رود و نسيم
و آن قدر سبك است كه هيچ وقت هيچ جا نميماند
بالا ميرود و بالا ميرود و بين زمين و ملكوت ميرقصد
اين همان قلب است كه وقتي تو نفرين ميكني، او دعا ميكند
وقتي تو ميرنجي، او ميبخشد
اين قلب كار خودش را ميكند
نه به احساست كاري دارد نه به تعلّقت
نه به آن چه ميگويي؛ نه به آن چه ميخواهي
و آدمها به خاطر همين دوستداشتنياند
به خاطر قلب ديگرشان
به خاطر قلبي كه از بودنش بيخبرند ...
منبع : Hajhamid.com
شهید سید مرتضی آوینی
+ نوشته شده در جمعه 2 آذر1386ساعت 0:12 توسط زينب
|
ستاره ی من و دنیای خوبان
اسمان را باز نگاه دارید که برای پرندگان دنیای خوبان حد و مرزی نیست
ما از دنیای خوبانیم و شما از دنیای مهربانی
اگر سکوت و ترانه ای می توانند بر اسمان لبخند را گسترده کنند
پس چگونه است که ما با هزاران سکوت و ترانه در معرض انفجاریم
چگونه است که زمان خود را از ما بیگانه میداند
+ نوشته شده در شنبه 26 آبان1386ساعت 1:49 توسط زينب
|
ماجرای یک عشق
به روی گونه تابیدی و رفتی
مرا با عشق سنجیدی و رفتی
تمام هستی ام نیلوفری بود
تو هستی مرا چیدی و رفتی
کنار اتظارت تا سحر گاه
شبی همپای پیچک ها نشستم
تو از راه آمدی با ناز و آن وقت تمنای مرا دیدی و رفتی
شبی از عشق تو با پونه گفتم
دل او هم برای قصه ام سوخت
غم انگیزست توشیداییم را
به چشم خویش فهمیدی و رفتی
چه باید کرد این هم سرنوشتی ست
ولی دل رابه چشمت هدیه کردم
سر راهت که می رفتی تو آن را به یک پروانه بخشیدی و رفتی
صدایت کردم از ژرفای یک یاس
به لحن آب نمنک باران
نمی دانم شنیدی برنگشتی
و یا این بار نشنیدی و رفتی
نسیم از جاده های دور آمد
نگاهش کردم و چیزی به من نگفت
توو هم در انتظار یک بهانه
از این رفتار رنجیدی و رفتی
عجب دریای غمنکی ست این عشق
ببین با سرنوشت من چها کرد
تو هم این رنجش خکستری را
میان یاد پیچیدی و رفتی
تمام غصه هایم مقل باران
فضای خاطرم را شستشو داد
و تو به احترام این تلاطم
فقط یک لحظه باریدی و رفت ی
دلم پرسید از پروانه یک شب
چرا عاشق شدی در عجیبی ست
و یادم هست تو یک بار این را
ز یک دیوانه پزسیدی و رفتی
تو را به جان گل سوگند دادم
فقط یک شب نیازم را ببینی
ولی در پاسخ این خواهش من
تو مثل غنچه خندید و رفتی
دلم گلدان شب بو های رویا ست
پر است از اطلسی های نگاهت
تو مثل یک گل سرخ وفادار
کنار خانه روییدی و رفتی
تمام بغض هایم مثل یک رنج
شکست و قصه ام در کوچه پیچید
ولی تو از صدای این شکستن
به جای غصه ترسیدی و رفتی
غروب کوچه های بی قراری
حضور روشنی را از تو می خواست
تو یک آن آمدی این روشنی را
بروی کوچه پاشیدی و رفتی
کنار من نشتی تا سپیده
ولی چشمان تو جای دگر بود
و من می دانم آن شب تا سحرگاه
نگارن را پرستیدی و رفتی
نمی دانم چه می گویند گل ها
خدا می داند و نیلوفر و عشق
به من گفتند گل ها تا همیشه
تو از این شهر کوچیدی و رفتی
جنون در امتداد کوچه عشق
مرا تا آسمان با خودش برد
و تو در آخرین بن بست این راه
مرا دیوانه نامیدی و رفتی
شبی گفتی نداری دوست من را
نمی دانی که من ن شب چه کردم
خوشا بر حال آن چشمی که آن را
به زیبایی پسندیدی و رفتی
هوای آسمان دیده ابریست
پر از تنهایی نمنک هجرت
تو تا بیراهه های بی قراری
دل من را کشانیدی و رفتی
پریشان کردی و شیدا نمودی
تمام جاده های شعر من را
رها کردی شکستی خرد گشتم
تو پایان مرا دیدی و رفتی
مرا با عشق سنجیدی و رفتی
تمام هستی ام نیلوفری بود
تو هستی مرا چیدی و رفتی
کنار اتظارت تا سحر گاه
شبی همپای پیچک ها نشستم
تو از راه آمدی با ناز و آن وقت تمنای مرا دیدی و رفتی
شبی از عشق تو با پونه گفتم
دل او هم برای قصه ام سوخت
غم انگیزست توشیداییم را
به چشم خویش فهمیدی و رفتی
چه باید کرد این هم سرنوشتی ست
ولی دل رابه چشمت هدیه کردم
سر راهت که می رفتی تو آن را به یک پروانه بخشیدی و رفتی
صدایت کردم از ژرفای یک یاس
به لحن آب نمنک باران
نمی دانم شنیدی برنگشتی
و یا این بار نشنیدی و رفتی
نسیم از جاده های دور آمد
نگاهش کردم و چیزی به من نگفت
توو هم در انتظار یک بهانه
از این رفتار رنجیدی و رفتی
عجب دریای غمنکی ست این عشق
ببین با سرنوشت من چها کرد
تو هم این رنجش خکستری را
میان یاد پیچیدی و رفتی
تمام غصه هایم مقل باران
فضای خاطرم را شستشو داد
و تو به احترام این تلاطم
فقط یک لحظه باریدی و رفت ی
دلم پرسید از پروانه یک شب
چرا عاشق شدی در عجیبی ست
و یادم هست تو یک بار این را
ز یک دیوانه پزسیدی و رفتی
تو را به جان گل سوگند دادم
فقط یک شب نیازم را ببینی
ولی در پاسخ این خواهش من
تو مثل غنچه خندید و رفتی
دلم گلدان شب بو های رویا ست
پر است از اطلسی های نگاهت
تو مثل یک گل سرخ وفادار
کنار خانه روییدی و رفتی
تمام بغض هایم مثل یک رنج
شکست و قصه ام در کوچه پیچید
ولی تو از صدای این شکستن
به جای غصه ترسیدی و رفتی
غروب کوچه های بی قراری
حضور روشنی را از تو می خواست
تو یک آن آمدی این روشنی را
بروی کوچه پاشیدی و رفتی
کنار من نشتی تا سپیده
ولی چشمان تو جای دگر بود
و من می دانم آن شب تا سحرگاه
نگارن را پرستیدی و رفتی
نمی دانم چه می گویند گل ها
خدا می داند و نیلوفر و عشق
به من گفتند گل ها تا همیشه
تو از این شهر کوچیدی و رفتی
جنون در امتداد کوچه عشق
مرا تا آسمان با خودش برد
و تو در آخرین بن بست این راه
مرا دیوانه نامیدی و رفتی
شبی گفتی نداری دوست من را
نمی دانی که من ن شب چه کردم
خوشا بر حال آن چشمی که آن را
به زیبایی پسندیدی و رفتی
هوای آسمان دیده ابریست
پر از تنهایی نمنک هجرت
تو تا بیراهه های بی قراری
دل من را کشانیدی و رفتی
پریشان کردی و شیدا نمودی
تمام جاده های شعر من را
رها کردی شکستی خرد گشتم
تو پایان مرا دیدی و رفتی
+ نوشته شده در جمعه 18 آبان1386ساعت 12:7 توسط زينب
|
زندگی
زندگي در رفتن و گذراست نه به مقصد رسيدن كه مقصد پايان زندگي است.
تا تواني يك رنگ باش ،قالي از صدرنگ بودن زيرپاافتاده است.
وقتي انسان دوست واقعي دارد كه خودش هم دوست واقعي باشد.(امرسون)
+ نوشته شده در سه شنبه 15 آبان1386ساعت 23:34 توسط زينب
|
زود باش وقت کمه
وقت کمه
هروقت دلت گرفت ؛ هروقت آسمون برات مثل همیشه آبی نبود ؛ هر وقت احساس کردی داری زیر بار مشکلات خورد میشی ؛ هروقت حس کردی دیگه به درد هیچ کاری نمیخوری ؛
هروقت حس کردی که خیلی بی مصرف و پوچی ،
هروقت حس کردی خیلی تنها شدی ،
به اون بالا نگاه کن
ته دلت با اون خلوت کن . اونی که همیشه همراهته ، ولی تو نمی بینیش .
اونی که همیشه مراقبته ولی تو بی خبری .
اونی که طاقت نمیاره تو یه گوشه غمگین بشینی .
اونی که فقط صفتش بخششه و سراسر صفاست .
به اونی فکر کن که برات بارون میفرسته تا تو زیر بارون قدم بزنی و تازه بشی .
به اونی فکر کن که هر روز رنگ آسمونو عوض میکنه تا برات یکنواخت نباشه
به اونی فکر کن که نمیزاره تنها بمونی .
از اون بخواه . فقط از اون کمک بگیر .
به چیزهای قشنگی که برات هدیه فرستاده فکر کن .
به پدر و مادر و دوستای خوبت .
ببینم چند وقته به چشمای مادر و پدرت خیره نشدی ؟ چند وقته که صورتشونو نبوسیدی ؟
چند وقته که صداشون نکردی ؟
چند وقته که تنهایی رو خودت برای خودت ساختی ؟بی حرکت نشستی !!
که چی بشه ؟
تا کی؟
تا خودت نخوای هیچوقت تغییری نمیکنی
تا خودت نخوای که به مشکلات غلبه کنی هیچ کس نمیتونه کمکت کنه .
پاشو .
یه یاعلی بگو و آستین هاتو بالا بزن .
پاشو به دورو برت خوب نگاه کن .
اینهمه قشنگی .
اینهمه زیبایی .
اینهمه کسانی که میتونی حداقل تنهاییتو با اونها قسمت کنی . اما تو نمی خوای .
تو میخوای فقط یه گوشه کز کنی و بگی این سرنوشت منه ؟
سرنوشت توی دستای من و توست .
سر نوشت با همت خودمون رقم زده میشه .
پاشو . وقت داره میگذره .
عمر رفته برای هیچ کس بر نگشته و برای تو هم هیچ وقت بر نمیگرده .
به مشکلات نیشخند بزن قبل از اینکه توی چنگالش اسیر بشی .
دستتو محکم به ریسمانی که خدا برات میفرسته گره بزن .
نترس
برو جلو 
هر وقت از هر چیز ترسیدی برو سمتش .
برو توی دلش . ایتطوری دیگه ترس برات معنی نداره .
فقط بجنب .وقت کمه
اما اگه بخوای و همت کنی توی این وقت کم خیلی هم وقت زیاد میاری .
فقط پاشو .
زودتر .
+ نوشته شده در سه شنبه 15 آبان1386ساعت 23:31 توسط زينب
|
دنیای شیشه ای
همیشه تصور کن توی یه دنیای شیشه ای زندگی میکنی پس مراقب باش به
طرف کسی سنگ نندازی چون اول دنیای خودتو می شکنی
+ نوشته شده در سه شنبه 15 آبان1386ساعت 23:30 توسط زينب
|
اول به نام خدا
اول به نام عشق...
اول به نام عشق...دوم به نام تو...سوم به یاد مرگ...بر لوح شیشه ای قلبت بنویس: یا تو و عشق... یا من و مرگ! زمان به من آموخت که دست دادن معنی رفاقت نیست...بوسیدن قول ماندن نیست.....و عشق ورزیدن ضمانت تنها نشدن نیست.
+ نوشته شده در سه شنبه 15 آبان1386ساعت 23:29 توسط زينب
|
خدا جونم
خداوندا!
در اين سكوت و تنهايي بار ديگر به تو پناه اوردم تا پناهگاهم شوي
مي دانم اگر رحمتي باشد از توست و اگر عشقي باشد بازهم از توست
اي بخشنده ترين و مهربان ترين با تمام وجود مي پرستمت و عاشقانه نام
مقدست را بر زبان مي اورم
تويي كه معناي واقعي عشقي
در اين سكوت و تنهايي بار ديگر به تو پناه اوردم تا پناهگاهم شوي
مي دانم اگر رحمتي باشد از توست و اگر عشقي باشد بازهم از توست
اي بخشنده ترين و مهربان ترين با تمام وجود مي پرستمت و عاشقانه نام
مقدست را بر زبان مي اورم
تويي كه معناي واقعي عشقي
+ نوشته شده در سه شنبه 15 آبان1386ساعت 23:28 توسط زينب
|
بدرقه
وقت بدرقه ات خدا بهت چی گفت؟؟
میدونی وقتی خدا داشت بدرقه ات میکرد بهت چی گفت؟؟گفت جایی که میری مردمی داره که می شکننت.نکنه غصه بخوری.من همه جه باهاتم . تو تنها نیستی.تو کوله بارت عشق میزارم که بگذری.قلب میزارم که جا بدی.اشک میزارم که همراهیت کنه . مرگ میزارم که بدونی بر می گردی پیشم......
+ نوشته شده در سه شنبه 15 آبان1386ساعت 23:26 توسط زينب
|
سایه خیال زندگی
تنها رقیب من در جاده زندگی سایه ام بود گاهی من در تعقیب او ، گاهی او در
تعقیب من و گاهی سایه به سایه با هم در حرکت بودیم . ولی نهایتا او بود که
توانست از پرتگاه زندگی عبور کند ...
+ نوشته شده در پنجشنبه 22 شهریور1386ساعت 2:27 توسط زينب
|
نمی دونم چی بگم
شانه هایت رفت...
سرم افتاد....
دلم شکست....
من آن گلبرگ معزورم که میمیرم زه بی آبی
ولی با خفت و خاری پی شبنم نمی گردم
+ نوشته شده در پنجشنبه 22 شهریور1386ساعت 2:18 توسط زينب
|
اره دنیا کوچیکه به خاطر همین همه تنها هستن مثل من
+ نوشته شده در چهارشنبه 21 شهریور1386ساعت 4:16 توسط زينب
|
دوستی
دل من دير زماني است كه مي پندارد :
دوستي،نيز گلي است
مثل نيلوفر و ناز
ساقه ترد و ظريفي دارد
بي گمان سنگدل است انكه روا مي دارد .
جان اين ساقه نازك را دانسته، بيازارد
در زميني كه ضمير من و توست
از نخستين ديدار
هر سخن هر رفتار
دانه هايي است كه مي افشانيم
برگ و باري است كه مي رويانيم
اب و خورشيد و نسيمش مهر است
گر بدان گونه كه بايست به بار ايد
زندگي را به دل انگيز ترين چهره بيارايد.
انچنان با تو دراميزد اين روح لطيف
كه تمناي وجودت همه او باشد و بس
بي نيازت سازد از همه چيز و همه كس
زندگي،گرمي دلهاي بهم پيوسته است
تا در ان دوست نباشد همه درها بسته است
در ضميرت اگر اين گل ندميده است هنوز
عطر جان پرور عشق
گر به صحراي نهادت نوزيده است هنوز
دانه ها را بايد از نو كاشت
اب و خورشيد و نسيمش از مايه جان
خرج مي بايد كرد
رنج ميبايد برد
دوست ميبايد داشت
با نگاهي كه در ان شوق برارد فرياد
با سلامي كه در ان نور ببارد لبخند
دست يكديگر را
بفشاريم به مهر
جان دلهامان را
مالامال از ياري،غمخواري
بسپاريم به هم
بسپاريم به اواز بلند
شادي روي تو
اي ديده به ديددار تو شاد
باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست
تازه
عطر افشان
گلباران باد.
+ نوشته شده در چهارشنبه 21 شهریور1386ساعت 4:12 توسط زينب
|
درخت ماه تولد
1 فروردين - درخت بلوط
درخت بلوط (شجاع)
طبعي قوي دارند دلير و نيرومند ميباشند و در کارها بسيار سختگير و مستقل عمل ميکنند . حساس بوده و به تغيير علاقه اي ندارند. هميشه پايشان را روي زمين نگه مي دارند و اهل عمل مي باشند.
+ نوشته شده در چهارشنبه 31 مرداد1386ساعت 1:4 توسط زينب
|
ستاره شانس
متولدین فروردین :
رنگ شانس : قرمزملایم
اعداد شانس : 6 ، 9 ، 15 و 343
روز اقبال : سه شنبه همراهان مناسب : مرداد ، خرداد ، آذر
متولدین اردیبهشت :
رنگ شانس : صورتی وآبی روشن
اعداد شانس : 5 ، 6 ، 13 ، 188 و 4524
روز اقبال : جمعه همراهان مناسب : تیر ، شهریور ، دی ، اسفند
متولدین خرداد :
رنگ شانس : نارنجی
اعداد شانس : 3 ، 5 ، 24 ، 433 ، 2545
روز اقبال : چهارشنبه همراهان مناسب : مرداد ، فروردین ، مهر ، بهمن
متولدین تیر :
رنگ شانس : سفید نقره ای ، آبی نیلی
اعداد شانس : 2 ، 4 ، 12 ، 456 و 9742
روز اقبال : دوشنبه همراهان مناسب : اردیبهشت ، اسفند ، آبان
متولدین مرداد :
رنگ شانس : زرد طلایی
اعداد شانس : 1 ، 4 ، 34 ، 653 و 6743
روز اقبال : یکشنبه همراهان مناسب : فروردین ، آذر
متولدین شهریور :
رنگ شانس : قهوه ای وکرم
اعداد شانس : 0 ، 5 ، 16 ، 888 ، 6848
روز اقبال : چهار شنبه همراهان مناسب : دی ، اردیبهشت
متولدین مهر :
رنگ شانس : بنفش وقهوه ای
اعداد شانس : 2 ، 6 ، 16 ، 432 ، 9143
روز اقبال : جمعه همراهان مناسب : آذر ، بهمن ، خرداد
متولدین آبان :
رنگ شانس : قرمزروشن وسیاه
اعداد شانس : 3 ، 5 ، 7 ، 8 ، 9 ، 83 و 659
روز اقبال : سه شنبه همراهان مناسب : تیر واسفند
متولدین آذر :
رنگ شانس : آبی وسفید
اعداد شانس : 3 ، 12 ، 582 ، 934 و 2343
روز اقبال : پنجشنبه همراهان مناسب : فروردین ، مهر ، مرداد ، بهمن
متولدین دی :
رنگ شانس : سفید وقهوه ای
اعداد شانس : 8 ، 9 ، 62 ، 122 ، 7544
روز اقبال : شنبه همراهان مناسب : شهریور ، اردیبهشت
متولدین بهمن :
رنگ شانس : آبی تیره
اعداد شانس : 4 ، 8 ، 10 ، 84 ، 915 و 999
روز اقبال : یکشنبه همراهان مناسب : خرداد ، آذر ، مهر
متولدین اسفند :
رنگ شانس : آبی آسمانی وقهوه ای روشن
اعداد شانس : 7 ، 11 ، 73 و 354
روز اقبال : پنج شنبه همراهان مناسب : اردیبهشت ، تیر ، دی ، آبان
+ نوشته شده در چهارشنبه 31 مرداد1386ساعت 1:2 توسط زينب
|
برای تو دریا دریا و باران
ديدم كه تو دريايي و من رود شدم
در وسعت چشمان تو محدود شدم
آن روز كه در آتش عشق افتادم
سر سبز تر از آتش نمرود شدم...
همیشه انقدرساده نرو ومگذر لااقل نگاهی به پشت سرت کن ........شاید کسی در پی تو میدود و نامت را با صدای بی صدایی فریاد میزند ........و تو هیچ وقت او را ندیده ای
+ نوشته شده در چهارشنبه 31 مرداد1386ساعت 1:1 توسط زينب
|
دنيا
زمان به من اموخت كه :
دست دادن معني رفاقت نيست ........
بوسيدن قول ماندن نيست ..........
و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن است .
+ نوشته شده در پنجشنبه 25 مرداد1386ساعت 16:48 توسط زينب
|
